dawid furkot

Przestrzenie ujawnione

2012-01-17T00:52:00.004+01:00

Przestrzenie ujawnione

Wystawastudentów Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnejim. L. Schillera w Łodzi – specjalność fotografia

15listopada 2011 – 8 stycznia 2012

Magdalena Ban, AgataBerniak, Katarzyna Bielska, Dawid Ciesielski, Dawid Furkot, Natalia Giza,Monika Golisz, Agata Grzybowska, Hubert Humka, Paulina Janowska, RafałJóźwicki, Irena Kalicka, Monika Kokoszyńska, Aleksandra Korszuń, Anna Lucid,Maciej Nowaczyk, Igor Oleś, Tomasz Pastyrczyk, Kamila Szopa, Agnieszka Szuścik,Bartłomiej Talaga, Marta Zając, Grzegorz Przyborek

Spotkanie z Autorami ikuratorem Grzegorzem Przyborkiem: 1 grudnia 2012, godz. 18.00

MiejskaGaleria Sztuki w Łodzi, Park im. H. Sienkiewicza

Wystawa jest piątym z kolei wspólnymprzedsięwzięciem Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi i Katedry Fotografiiłódzkiej Szkoły Filmowej. W 2008 r. w Galerii w Parku Sienkiewicza zaprezentowanodwie ekspozycje Fotografowie Jutraoraz Interior obrazu. W następnychlatach, w tej samej przestrzeni, odbyły się wystawy Czuła ostrość 2.0 (2009) oraz Comeon! Come closer. Chodź! Podejdź bliżej (2011).

Tegoroczna prezentacja macharakter szczególny, ukazuje bowiem prace studentów fotografii z perspektywynauczyciela i wykładowcy Szkoły Filmowej prof. Grzegorza Przyborka. Owa bliskaznajomość kuratora i zaproszonych do wystawy młodych artystów – wyznaczanaczęsto przez rytm seminaryjnej pracy i relacje nauczyciel/uczeń – nie tyle majednak dążyć do ujawnienia procesów dziedziczenia i kontynuacji w obrębie danejszkoły fotografii, co raczej ukazać bogactwo indywidualnych postaw i form twórczejekspresji. Duża w tym zasługa samej filozofii formowania młodych artystów, jaką– w trakcie swojej wieloletniej pracy dydaktycznej, zarówno w łódzkiejFilmówce, jak i w macierzystej ASP im. Wł. Strzemińskiego w Łodzi – wypracowałprof. Przyborek: W procesie kształcenia wwyższej uczelni, powinniśmy dążyć do poszukiwania przez studenta jego własnegoi indywidualnego podejścia do fotografii, jego osobowości artystycznej. Najakimś etapie ich życia musi nastąpić pewien przełom. Musi ujawnić się ichbezkompromisowe dążenie do szukania własnych przestrzeni, odkrywania własnejinności, niż tylko podobieństw do już istniejących

najlepszychwzorców. Często musi to nastąpić w sposób dość drastyczny, podobny do buntu, doporzucenia dotychczasowych wyuczonych poprawności warsztatowych i estetycznych – pisze w tekście do kataloguwystawy. W dobie swoistejnadprodukcji obrazów prof. Przyborek stawia więc zarówno sobie, jak i swoimstudentom zadanie, którego istotą jest próba owego bezkompromisowego„ujawniania” indywidualnych „przestrzeni” wyobraźni wizualnej czy własnychoryginalnych punktów widzenia, często na przekór utrwalonym w massmediachbanalnym schematom obrazowania świata. Efektem jest wystawa prezentująca cykleprac 22 młodych artystów, a także przygotowana specjalnie z myślą o tejekspozycji fotoinstalacja prof. Przyborka.

Przestrzenie ujawnione

Motto:

Pamięćnie może istnieć bez wyobraźni.

Arystoteles

Czy fotografia może istnieć bezwyobraźni?

Paradoks współczesnej fotografiipolega na tym, że częściej kopiuje czy powiela przyjęte schematy i stylefotograficzne, niż poszukuje i odkrywa inne przedstawianie rzeczywistości. Wdobie totalnej informacji, opartej na obrazach, jesteśmy coraz bardziejzniewoleni schematycznym przedstawianiem świata. Dzisiaj rodzaj stempla,wpisującego obrazy w naszą świadomość, pełnią massmedia. Charakterystyczny dla większości tych obrazów jest brak inwencji wformie i treści oraz brak oryginalności. Banalność stała się sposobemopisywania do świata. Często odczuwamniechętną reakcję ludzi do obrazów ambitnych i wymagających intelektualnegowysiłku do ich odczytania.

Potocznie patrzy się na obrazfotograficzny jak na okno, przez które widać rzeczywistość. Jest on wtedy tymlepszy, tym bardziej wartościowy i tym bardziej godny zaufania, im bardziejjest przeźroczysty i im mniej przetworzony, przefiltrowany przez subiektywizmich autorów. Wynika to z nieświadomości głębszego zrozumienia fotografii.Bowiem nie chodzi o to, by bezwarunkowo wierzyć fotografii, gdyż łatwo podważyćjej obiektywizm i przezroczystość względem rzeczywistości. Atutem fotografiijest raczej to, że może przenosić w inne rejony, w obszar wydobytyz naszej pamięci, z naszych obrazów mentalnych.

Fotografia wyzwala obrazy mentalnez racji tego, że jest reprezentacją minionego zdarzenia. Jak napisał HansBelting „Tajemnica obrazu polega na tym,że w sposób nierozerwalny splatają się w nim obecność i nieobecność.“[1]Czas przychodzi z przyszłości, przenika przez naszą świadomość i zanika(umiera) w przeszłości. Pamięć jest bez wymiaru czasu, może trwać w danymwspomnieniu wiele lat, przeradzać się w opowieści i mity z własnym upływemczasu narracji. Podobnie jak fotografia w ukazywanych obrazach z bliższejlub dalszej przeszłości, wyznacza w naszych wspomnieniach mityczny czas,dowolnie interpretowany bez chronologii. Jakby wyspy w bezmiarze oceanuzapomnienia. Fotografia staje się wtedy obrazem, zaczyna żyć swoim czasem,kiedy „ożywa“ w naszych wspomnieniach.Fotografia jest raczej lustrem czy oknem do naszej wyobraźni a nie dorzeczywistości.

Szerokie traktowanie fotografii oraztakże czerpanie z jej najistotniejszych elementów, pozwoliło mi na wypracowaniewłasnej metody kształcenia studentów. Głównie polega na wspólnym ze studentamiodkrywaniu nowych, często niekonwencjonalnych stylów. Tematy ćwiczeńnaprowadzają studentów na określony problem, który może być przez nichindywidualnie rozwiązany. Dzięki obszarowi tematycznemu, zmuszeni są dowcześniejszego przemyślenia swojej koncepcji i sposobu fotografowania.Nakłaniam ich do przekraczania wyuczonych wcześniej sposobów i rozwiązań wedługpotocznych wzorców i schematów, ustalonych w fotografii profesjonalnej po to,by mogli odkrywać nowe i własne widzenie rzeczywistości, nowe obszary bardziejzwiązane z kreacją. Kładę główny nacisk na wolność w doborze środków wypowiedzii na rozwiązania niekonwencjonalne. Nie próbuję narzucić im wzorców „dobregozdjęcia“, ale wtedy kiedy przedstawiają swoje propozycje, nakłaniam dowzajemnego zadawania pytań „dlaczego“. Uważam, że wszelka poprawnośćestetyczno-warsztatowa nie powinna dominować lub spełniać roli pierwszychkryteriów oceny zdjęcia. Najważniejsza jestświadomość celu i to, jaką drogą podążą później. Z drugiej strony wiem, że nie można odrzucić w inspiracji wszystkiego,co się wiąże z tzw. dobrymi przykładami z historii, sztukiwspółczesnej lub profesjonalnym warsztatem. W procesie kształcenia w wyższejuczelni, powinniśmy dążyć do poszukiwania przez studenta jego własnego iindywidualnego podejścia do fotografii, jego osobowości artystycznej. Na jakimśetapie ich życia musi nastąpić pewien przełom. Musi ujawnić się ichbezkompromisowe dążenie do szukania własnych przestrzeni, odkrywania własnejinności, niż tylko podobieństw do już istniejących najlepszych wzorców. Częstomusi to nastąpić w sposób dość drastyczny, podobny do buntu, do porzuceniadotychczasowych wyuczonych poprawności warsztatowych i estetycznych. Aleprzecież jest to cechą nie tylko młodości, ale odkrywczego charakteru iprawdziwej kreacji.

W wystawie wybrałem najciekawszepropozycje prac studenckich. Wybór dotyczył większych zestawów lub serii pracstudentów a nie pojedynczych zdjęć, gdyż w ten sposób można pokazać szersze spektrum tematyczne idostrzec różnicę pomiędzy autorami. Nie jest to tylko przegląd najlepszychzdjęć, ale pokazciekawych i kształtujących się osobowości. Jak zwykle bywa, w pracykuratorskiej, trzeba otrzeć się o pewne kompromisy i nie do końca wyjaśnionewątpliwości. Nie pokazałem wielu fotografii studenckich, nie ze względu na ichsłabą wartość, ale ze względu na jeszcze nie w pełni wykształcony i ujawnionyindywidualizm. W wyborze dominował wzgląd na komplementarność i konkretnośćzestawu fotografii. Być może odrzuciłem ciekawe zestawy lub pojedyncze fotografie, byćmoże popełniłem błąd i chyba spotkam się z uzasadnioną krytyką, taki los.Wystawę potraktowałem jako autorskie prezentacje studentów, a nie jako przegląddydaktyczny moich osiągnięć pedagoga. Biorę także w niej udział, chcąc wpisaćsię w unikalny obszar nieustannego poszukiwania własnej tożsamości.

Kotkowo 2 sierpnia 2011

[1] Hans Belting, Antropologia obrazu,szkice do nauki o obrazie, Kraków 2007, s. 39

W ISTOCIE RZECZY/IN THE MATTER OF THINGS

2012-01-17T00:46:00.001+01:00

Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna w Łodzi /

The Polish National Film, Television and Theatre School in Lodz

Miesiąc Fotografii w Bratysławie / Month of Photography Bratislava

zapraszają na otwarcie wystawy / invite you to the opening of exhibition

W ISTOCIE RZECZY

IN THE MATTER OF THINGS

4 listopada 2011 / godz. 19.00 / 4 November, 2011 / 7.00 PM

Západná terasa Bratislavského hradu

Námestie A. Dubčeka 1, Bratislava

Wystawa otwarta / Open

5-30 listopada, wtorek-niedziela, 14.00-18.00 / 5-30 November, Tuesday - Sunday, from 2 PM to 6 PM

„W istocie rzeczy” to dwadzieścia trzy opowieści o tym co dla nas ważne. Historie zapisane

w przedmiotach, portretach, odrealnionych pejzażach wprowadzają nas w świat, w którym warto

odnaleźć nowe ścieżki skojarzeń – w sobie, w całości, w szczegółach, w istocie rzeczy.

”In the matter of things” is a set of twenty three stories about what is important to us. The stories

are recorded in objects, portraits, unreal landscapes and lead us into the world where we can find

new paths of associations - in ourselves, in the whole, in details, in fact, in the matter of things.

Autorzy / Authors

Franciszek Ammer, Agata Barańska, Katarzyna Bielska, Maciej Bujko, Dawid Ciesielski,

Przemysław Dzienis, Dawid Furkot, Karolina Jabcoń, Rafał Jóźwicki, Irena Kalicka,

Jakub Karwowski, Monika Kryszczyńska, Maciej Nowaczyk, Igor Oleś, Anna Orłowska,

Łukasz Prus-Niewiadomski, Jola Skóra, Ola Surdacka, Bartłomiej Talaga, Dominik Tarabański,

Tomasz Walczak, Jan Wąż, Piotr Zbierski

Kuratorzy / Curators

Ewa Ciechanowska, Marek Szyryk

5-bój fotograficzny fotopolis.pl.

2012-01-17T00:36:00.000+01:00

Mgnienie temu zakończył się jubileuszowy 5-bój fotograficzny fotopolis.pl. Konkurs rozpisany jest na pięć rund, w której każdorazowo uczestnicy podejmują się interpretacji przedstawionych tematów. W tegorocznej edycji przedmiotem namysłu fotografujących była próba konfrontacji współczesnej wrażliwości przesłaniem zawartym w dekalogu. Niełatwy to temat, o ile nie stanowi przedmiotu katechezy. Jak zatem postrzegać dziesięć przykazań ? Jako objaw rozczarowania ludzkimi porządkami,czy kamienne remedium na gest Adama? Podstawę ułatwiającą budowanie społeczeństwa,chroniącą przed chaosem namiętności i ludzkiego pożądania, czy kolejną pozycję na rachunku owego wielkiego bilansu, który czeka nas u końca dziejów? Bez wątpienia świadectwo trudnych relacji miedzy Bogiem a człowiekiem ...

Wspominam o tym, ponieważ dwukrotnie moje fotografie znalazły uznanie w oczach jury i tym samym znalazłem się na pierwszym miejscu w rundzie 3-ciej (NIE CUDZOŁÓŻ) i na trzecim– w 5-tej (NIE MÓW FAŁSZYWEGO ŚWIADECTWA PRZECIW BLIŹNIEMU SWEMU), co powoduje iż w ostatecznej klasyfikacji uplasowałem się na trzecim miejscu.

Disconnected Images/ Rozłączone obrazy

2012-01-16T17:50:00.001+01:00

Tekst Kuratorski

Fotografia jako medium ulega licznym przeobrażeniom. Zmienia się sposób jej wytwarzania, społeczne role jakiej jej wyznaczamy oraz jej miejsce we współczesnej praktyce artystycznej. Owo „przemieszczenie”, którego świadkami jesteśmy musi nieuchronnie znaleźć odzwierciedlenie w procesie dydaktycznym, a w konsekwencji w pracach studentów. Wystawa Disconnected Images/ Rozłączone obrazy stanowi próbę krytycznej refleksji nad statusem obrazu fotograficznego, skalą przewartościowań jakim podlega on obecnie oraz strategiami jakie obierają młodzi twórcy, których rozwój i kształtowanie się tożsamości artystycznej przypada na czas zmian i przeobrażeń fotografii. Mamy bowiem do czynienia z sytuacją bez precedensu w dotychczasowej historii medium. Z jednej strony stopień rozwoju technologicznego umożliwia wniknięcie w najbardziej intymne sfery życia, bo tak wolno nam postrzegać aparaty umieszczone w telefonach komórkowych i tym samym spowszednienie aktu fotografowania, z drugiej strony wzrasta prestiż fotografii jako dziedziny sztuki. Nim się jednak tak stało, fotografia musiała przebyć długą drogę od postrzegania jej jako narzędzia wiernie odwzorowującego naturę, wobec którego żywiliśmy szacunek i zaufanie, do środka wyrazu służącego do konstruowania subiektywnych wizji. Nowy sposób wytwarzania obrazu, jaki zaistniał dzięki fotografii cyfrowej wpłynął znacząco na nasze postrzeganie fotografii i nie mamy tutaj do czynienia z chwilowym zakłóceniem, ale trwałą przemianą doświadczenia odbioru i tym samym koniecznością wypracowania nowych nawyków w obcowaniu z obrazami fotograficznymi. Zyskaliśmy narzędzia o niespotykanej dotąd kontroli nad obrazami, ale paradoksalnie to obrazy zawładnęły nami. Ta próba sił w odzyskaniu władzy nad obrazami jest dostrzegalna w pracach młodego pokolenia fotografów. Wybrani przez nas twórcy są świadomi gry jaką muszą podjąć, co ciekawe rezygnując z dokumentalnej funkcji fotografii, nie rezygnują z opowiadania o świecie. Przyglądają się mu w sposób rzeczowy, pozbawiony sentymentalizmu.
Dostarczanie publiczności pewnej porcji seryjnych, wysokiej jakości, spreparowanych wizerunków, towarów, czy ludzi to niemalże zawodowy obowiązek w komercyjnej pracy fotografa. Precyzja w posługiwaniu się instrumentami do wytwarzania iluzji gwarantuje rozwój i powodzenie kariery. Tą konwencją bawi się Przemysław Dzienis. Odwracając niejako wektor, zamiast kolejnej porcji doskonałości mającej stymulować konsumentów, cyfrowa deformacja w jego rękach staje się narzędziem subtelnej analizy kondycji współczesnego człowieka z niepokojącym w ostatecznej wymowie obrazem apatii i obrzydzenia. Operując oszczędnym, pozbawionym emocji językiem, stanowiącym wizualny ekwiwalent uporządkowanego świata pracownika korporacji Maciej Nowaczyk zwraca naszą uwagę na szereg zestandaryzowanych przedmiotów z jego otoczenia tworzących cykl współczesnych Vanitas, który pozbawiony jest jednak trwogi pierwowzoru. Zupełnie inny wymiar uzyskują prace Rafała Jóźwickiego, które choć podobnie bezosobowo przedstawione, ukazują pozostałości nowoczesnego życia: zużyte telefony, rolki papieru toaletowego, odpady ze świata nieustannych transakcji; bez miejsca na uczucie obecności, melancholii, ból straty, jedynie kolejne porcje śmieci do dalszego recyklingu. Wymownym dopełnieniem przedstawionej wizji niezróżnicowania i standaryzacji są fotografie Bartłomieja Talagi powstałe na międzynarodowych targach „Messe Frankfurt”, a więc w miejscu powołanym do intensyfikacji kontaktów handlowych. Ukazują one sceny przywołujące na myśl obrazy Edwarda Hoppera (zresztą do powinowactwa duchowego z tym malarzem odwołuje się sam autor) i podobnie jak u jego duchowego antenata, otrzymujemy galerię postaci pogrążonych w swoich myślach i pozbawionych kontaktu z widzem; przekazuje nam tym samym subtelny obraz duchowego zagubienia i alienacji. Kiedy mówimy o duchowości, warto przywołać cykl Michała Przeździka zatytułowany „Ostatnia Wieczerza”. W pozbawionych publicystycznego komentarza inscenizowanych fotografiach zdaje się on wydobywać na światło dzienne niejednoznaczność postaw bogacącego się społeczeństwa gremialnie manifestującego przywiązanie do tradycyjnej religijności – o czym mogłyby również świadczyć biorące w wystawie ,,Rytuały Przejścia’’ Przemka Pokryckiego dokumentujące tradycyjne obrzędy takie jak: chrzty, komunie, śluby, pogrzeby – zestawione z postępującą erozją życia duchowego spychanego na marginesy, potrzebą nieposkromionej konsumpcji.
Narastająca standaryzacja oferująca określone wzorce zachowań musi odciskać swoje piętno na społecznych postawach wobec natury. Ten wątek podejmują prace Łukasza Prusa-Niewiadomskiego, Małgorzaty Grygierczyk oraz Łukasza Brześkiewicza kierujące naszą uwagę na skomplikowane relacje wzajemnego oddziaływania natury i kultury. Stawiają pytania o cenę jaką przychodzi nam płacić za utratę jednolitego obrazu wszechświata wobec którego można żywić zaufanie. Natura przestała być miarą obiektywnego porządku, stała się cząstką materii, zasobem surowców do wykorzystania. Czas, w którym otaczaliśmy zwierzęta kultem, zapładniając ludzką wyobraźnię symbolami ukazującymi bliskość człowieka i zwierzęcia, ustąpił pełnej arogancji postawie czyniącej z nich trofea, „ożywiające” wnętrze salonu (Brześkiewicz). Wraz z powiększającą się kontrolą nad światem ożywionym doznajemy utraty równowagi. Poza oczywistym celem terapeutycznym, mającym pełnić rolę kompensacyjną wobec brutalności społeczeństwa, kontakt z naturą wzmaga stan melancholijnej zadumy nad skalą poczynionych zniszczeń. O pełnej ambiwalencji postawie oscylującej między nostalgią a poczuciem winy zdają się mówić zdjęcia zatytułowane „Ożywianie martwej natury”; choć trzeba zaznaczyć, iż jest to tylko jedno z odczytań tych wieloznacznych prac. Z kolei prace Małgorzaty Grygierczyk zwracają nam uwagę na uprzedmiatawiającą władzę wzroku. Już w samym akcie patrzenia, okiem uzbrojonym w aparat, zawarta jest tęsknota do ujarzmiania, czynienia natury sobie poddaną.
Na wystawę Disconnected Images/ Rozłączone obrazy składają się prace dwudziestu jeden autorów i nie sposób oddać tu wszystkim sprawiedliwość. Dotychczasowe uwagi stanowią rekonstrukcji inspiracji, które kierowały naszymi wyborami w trakcie przygotowań do wystawy. Warto jednak podkreślić, iż jest to jeden z możliwych kluczy interpretacyjnych. Radość z odkrycia innych, zawartych na wystawie tropów, pozostawiamy zatem widzom.

Ewa Ciechanowska & Dawid Furkot

Fotograficzna filmówka w magazynie FOTO #3

2012-01-16T17:44:00.000+01:00

Transfokator blogiem roku 2010 w kategori Foto, video, komiks !!!

2011-10-03T20:18:00.001+02:00

"W kategorii Foto, video, komiks wygrał blog fotograficzny Transfokator - karm oczęta. Odnosząc się do swego wyboru, juror - fotografik dokumentalny, laureat nagrody Grand Press Photo Aleksander Bochenek - wskazywał na talent, pracowitość i konsekwencję autora oraz estetykę i interesujący charakter blogu. Nagrodzony, Dawid Furkot, podkreślał, że żyjemy w dobrych dla fotografii czasach, czego przejawem jest nie tylko łatwość fotografowania, ale i fakt, iż dźwięk spustu migawki wciąż potrafi być głośniejszy od wystrzału z karabinu." ...TU

Niech za cały komentarz posłużą słowa z relacji na żywo:

21:05 Aleksander Bochenek wręczył nagrodę mile zaskoczonemu Dawidowi Furkotowi którego największą pasją jest fotografia. "Otrzymałem bardzo piękne komplementy, bo dostałem je od świetnego fotografa!" - powiedział zdenerwowany i szczęśliwy laureat. Najgłośniej skandowała żona nagrodzonego :).............oraz link do wywiadu w trakcie gali TU

Plaster Poleca czyli...

2011-01-31T21:13:00.002+01:00

,,Możliwe, że to właśnie taka Łódź powinniśmy prezentować, o takiej opowiadać i taką dokumentować – Łódź prawdziwą, autentyczna, naszą i nierozerwalnie powiązaną z naszym życiem.

Łódź łódzką, a nie pocztówkową karykaturę z turystycznej ulotki."

więcej TU

Reymont.pl
Czy ważne dla miasta jest to, co się spostrzega, czy to, co się odczuwa? Czy prawdziwe jest to, co przedstawione, czy to, co indywidualnie doświadczone? (...)
Młodzi fotograficy pokazali nam Łódź, jakiej nie znaliśmy (nie chcieliśmy zauważyć). Odkryli przed nami na przykład uroki modernizmu - i to nie tylko architektury (wykonane przez Martę Zgierską minimalistyczne zdjęcie drzewa przed ŁDK-iem, zajezdnia na Pólnocnej pokazana przez Szyryka, na wpół abstrakcyjne ściany z mozaikami ze zdjęć Macieja Bujko, budynki Kaskady czy hotelu Centrum odnalezione przezKingę Wasilewską), ale także plastyki z tamtego okresu (zdjęcia murali Dawida Furkota czy zdjęcia zapomnianych rzeźba z lat 60. i 70. stawianych wtedy na osiedlach - pokazał je Tomasz Walczak). Wiecej TU

„Łódź – Widoki Poza Pamięcią”

2011-01-17T16:56:00.002+01:00

Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa Telewizyjna i Teatralna im. L. Schillera w Łodzi

oraz Miejska Galeria Sztuki – Galeria Chimera w Łodzi zapraszają na otwarcie wystawy i promocję albumu: „Łódź – Widoki Poza Pamięcią”

„Łódź – Widoki Poza Pamięcią” to album nietypowy. Zawarta w nim kolekcja fotografii to prace studentów i wykładowców Katedry Fotografii PWSFTviT, którzy rzucają wyzwanie upraszczającemu spojrzeniu folderu turystycznego. W zamian poznawanie Łodzi odbywa się poprzez pryzmat indywidualnych doświadczeń autorów, dla których substancja miasta jest pożywką dla snucia fotograficznych opowieści. Swobodne użycie niekonwencjonalnych materiałów i technik szlachetnych (polaroidy, cyjanotypia czy fotomontaż) potęgują wyjątkowość tej wędrówki, w czasie której obrazy, spostrzeżenia, emocje, a czasem i sny tworzą za każdym razem nowy, niepowtarzalny obraz. Wędrówkom tym patronuje przywołany we wstępie duch Italo Calvino i jego książka „Niewidzialne miasta”, sugerując tym samym zaproszenie do odbycia podróży po „widzialno-niewidzialnej” Łodzi.

27 stycznia 2011, godz. 18

Galeria Chimera

Łódź, ul. Wólczańska 31 (Willa Kindermanna)

Come On!Come Closer.

2010-11-27T17:45:00.008+01:00

Fot.Igor Oleś

Wystawa jest czwartym z kolei – po Fotografowie jutra, Interior obrazu i Czuła ostrość 2.0 – wspólnym przedsięwzięciem Katedry Fotografii PWSFTviT im. L. Schillera w Łodzi oraz Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi. W Ośrodku Propagandy Sztuki będziemy mieli okazję zobaczyć najlepsze prace studentów i absolwentów kierunku.

Wystaw fotograficznych jest dużo. Wiąże się to z wieloma faktami, między innymi z tym, że ostatnimi czasy gros ludzi zainspirowanych powszechnym dostępem narzędzi do cyfrowej rejestracji obrazu uznało za stosowne produkowanie przytłaczającej ilości kolorowych obrazków i dzielenie się nimi z szeroką publiką. Takie czasy.

Wystawa w Ośrodku Propagandy Sztuki jest jednak wyjątkowa, głównie dlatego, że trafiły na nią zdjęcia ludzi, dla których fotografia jest przede wszystkim pasją. Znalazły się na niej prace studentów łódzkiej Szkoły Filmowej, powstałe na przestrzeni ostatnich kilku lat. Zakres tematów jest bardzo szeroki, od portretu, przez dokument, aż do fantasmagorycznych wizji z pogranicza marzeń i snów, a nawet, jak dowiadujemy się ze wstępu do wystawowego katalogu „fotografii ukazujących samotnego autora przyglądającego się samemu sobie, podczas gdy świat pełni w nich rolę ignorowanego statysty, niecierpliwie przestępującego z nogi na nogę i czekającego, aż ktoś wreszcie przypomni sobie, że on również miał wystąpić”.

Na Come on! Come closer. Chodź! Podejdź bliżej prezentowane będą prace ponad pięćdziesięciu autorów, w tym grupy slowphoto, która w swych pięciu nowych projektach przekopała się przez historię fotografii, sięgając po różnorakie techniki rejestracji obrazu, od ciekłego kolodionu począwszy, na fotografii cyfrowej skończywszy.

Piotr Cielecki, Dawid Furkot – kuratorzy wystawy

Wystawa Katedry Fotografii Szkoły Filmowej w Łodzi

Czas trwania: 18 listopada – 31 grudnia 2010 r., wernisaż: 18 listopada, godz. 18.00

Miejska Galeria Sztuki w Łodzi,
Ośrodek Propagandy Sztuki, Park im. Sienkiewicza 44

Radio Pin o wystawie IN/OUT

2010-11-27T17:41:00.001+01:00

Katalog

Dzięki niezwykłemu oddaniu sprawie i zdolnościom graficznym Pawła Justyny ze Stowarzyszenia Fabrykancka, nasza współpraca przy wystawie In/out znajduje dopełnienie w pięknie zaprojektowanym katalogu. Z tej okazji raz jeszcze chciałbym im podziękować za pomoc i wsparcie jakie otrzymaliśmy z ich strony. Oglądajcie z radością !!!Pod logo radia skrywa się link do wywiadu, który odbył się w ramach promocji wystawy, a który umieszczam raz jeszcze w ramach przypomnienia.

Relacja z wystawy IN/OUT na Reymont.pl

2010-11-27T17:33:00.004+01:00

„Wystawa prac dyplomowych studentów fotografii PWSFTVIT w Łodzi. Ośmioro młodych artystów prezentuje zaskakująco wysoki poziom. Małgorzata Cień, Gosia Frączek, Dawid Furkot, Irena Kalicka, Filip Gabriel Pudło, Kamila Szopa, Agata Grzybowska, Łukasz Prus-Niewiadomski (...)

W swych pracach podejmują różne tematy, różne style i odmienne temperamenty twórcze. To, co ich łączy, to wiara w siłę zdjęć, wiara w fotografię jako medium dla opowieści o świecie. Poza tym spore umiejętności techniczne. Więcej Tu O wystawie również Tu i tu

IN/OUT WYSTAWA PRAC DYPLOMOWYCH STUDENTÓW FOTOGRAFII PWSFTVIT

2010-10-31T11:13:00.008+01:00

IN/OUT jest wystawą konfrontującą odmienne wrażliwości i koncepcje dotyczące fotografii oraz sztuk wizualnych, wypracowane przez młodych twórców. Tytuł wystawy sugeruje przełomowy moment, którym może być zarówno konfrontacja z szerszą publicznością jak i ostatni, najważniejszy egzamin w ramach studiów.

Prezentacja jest inicjatywą samych studentów, którzy pragną pokazać swoje prace poza murami uczelni. Wystawa to pierwszy krok w dojrzałą twórczość. Przed studentami czas dokonywania ważnych decyzji i wyborów, odrzucania i doceniania zdobytej na uczelni wiedzy oraz umiejętności. W Galerii FabrySTREFA będą oceniani zarówno przez profesorów jak i przez odwiedzających wystawę gości. Jak zauważa opiekun grupy, profesor Grzegorz Przyborek:

„Atutem wystawy In/Out jest możliwość dostrzeżenia ciekawie rozwijających się osobowości artystycznych autorów prac oraz ogromna energia emanująca z ich zdjęć. Ta wystawa jest z pewnością propozycją ukierunkowaną do świata sztuki, próbą nawiązania z nią dialogu i oczekiwaniem na odpowiedź. (...)

Najciekawsze moim zdaniem są entuzjastyczne zmagania z medium fotografii i, co najważniejsze, poszukiwania swojej indywidualności, jaką każdy fotograf-artysta powinien wypracować. Owe zmagania z medium fotografii, wśród tak młodego grona fotografów, często nacechowane są nieukrywanym dążeniem do epatowania modnymi trendami w sztuce. Nie jest to cecha negatywna u młodych poszukujących artystów, jest to ich przywilej wynikający z otwarcia się na świat i chłonnych umysłów. To oni tworzą lub będą tworzyć nowe kierunki oraz współczesne widzenie i rozumienie świata poprzez sztukę.”

Swoje prace zaprezentują: Małgorzata Cień, Gosia Frączek, Dawid Furkot, Irena Kalicka, Filip Gabriel Pudło, Kamila Szopa, Agata Grzybowska, Łukasz Prus - Niewiadomski.

Organizatorzy: Studenci PWSFTVIT w Łodzi oraz Stowarzyszenie Fabrykancka.

Miejsce: Galeria FabrySTREFA

ul. Piotrkowska 138/140
(Uwaga: wejście przez parking od Roosevelta 10)

Otwarcie wystawy: 5 listopada 2010 godzina: 18.00 więcej tu

Dusseldorf - Galeria Instytutu Polskiego, Niektóre rzeczy widzialne i niewidzialne 8 września - 29 pażdziernika 2010

2010-10-13T13:29:00.005+02:00

Autorzy prac prezentowanych na wystawie

Niektóre rzeczy widzialne i niewidzialne

Fotografia:  Przemysław Dzienis, Dawid Furkot, Hubert Humka, Rafał Jóźwicki, Jakub  Karwowski, Katarzyna Legendż, Igor Oleś, Zuza Olędzka, Anna Orłowska,  Anna P.Orłowska, Tomasz Pastyrczyk, Przemysław Pokrycki, Dominika  Truszczyńska, Piotr Zbierski 

Video:  Karolina Breguła, Ola Buczkowska, Rafał Chmielewski, Ewa Ciechanowska,  Michał Jankowska, Tomasz Mażewski, Łukasz Prus-Niewiadomski, Adam  Stefaniak, Piotr Szczepanowicz&Karol Krukowski, Maria Wytrykus,  Cezary Zacharewicz

Nowe Energie Video: Edyta Kumow, Bartłomiej Osiński, Kuba Wroński, Maciej Urlich, Hubert Humka, Błażej Glapa

Kuratorzy: Ewa Ciechanowska, Tomasz Komorowski, wybór Nowe Energie Video - Józef Robakowski

Golfmania

2008-09-05T16:00:00.008+02:00

Ha!W kioskach ,empikach,wszelkich punktach dystrybucji prasy nowy numer magazynu Golfmania.Osobom dla których geometria trawników i biały punkt jako cel uwagi,to zbyt mało aby sięgnąć po ów sympatyczny periodyk, podpowiadam iż można tam podKARMić OCZĘTA!!! Numer zawiera moje zdjęcia ,wkrótce skany!